Zasadą postępu jest to, że każde kolejne pokolenie buntuje się przeciwko swoim rodzicom. Nie inaczej było w latach sześćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych, ale skala i zasięg tego zjawiska zaskoczyła wszystkich, w tym socjologów i psychologów społecznych włącznie.

Zacznijmy jednak od początku. Po względnie stabilnych latach pięćdziesiątych, w czasie których Amerykanie budowali swój dobrobyt, nadeszło kolejne dziesięciolecie, po którym nic już nie miało być takie samo...
Taaak Rzeczpospolita Obojga Narodów. Szczyt potęgi państwa polskiego sławetne wieki szesnasty i siedemnasty. Granice od morza do morza i pozycja w Europie, o której dzisiaj możemy tylko pomarzyć.

Najpełniejszy obraz tamtych czasów zawarł w swojej Trylogii Henryk Sienkiewicz. To z tej powieści pokolenia Polaków czerpały całą swą wiedzę o tym ciekawym okresie naszej historii. Ale jest pewien problem. Analizując to dzieło pod interesującym nas kątem dochodzimy do wniosku, że przetrwanie Polaków jako nacji graniczy właściwie z cudem.
Średniowiecze to zadziwiająca epoka w dziejach ludzkości. Już sama jej nazwa sugeruje na jakiś okres przejściowy pomiędzy ważniejszymi czasami.

W tym przypadku chodzi o starożytność i renesans epoki w pewnym sensie pokrewne sobie kulturowo. Jednak ignorowanie średniowiecza to błąd. Nie tylko dlatego, że mówimy o około tysiącu lat historii. Przede wszystkim dlatego, że to właśnie średniowiecze dało podwaliny pod to wszystko, co wydarzyło się później. Także w seksie.
Mówiąc o seksie w starożytności musimy zapomnieć o wszystkim co ukształtowało naszą seksualność. Tysiące lat temu podejściem do tej najintymniejszej sfery życia rządziły zupełnie inne zasady.

Kluczowe odkrycia dziewiętnastowieczne budowały mit idealnego państwa o aseksualnym charakterze. (...) Najsłynniejszym z nich był tak zwany papirus turyński pełen rysunków mężczyzn z przepaskami biodrowymi i nienaturalnie wielkimi penisami w stanie wzwodu oraz nagich kobiet ubranych jedynie w peruki, stanowiące oczywisty w tamtych czasach sygnał erotyczny.